|
شنبه, 29 بهمن 1390 ساعت 21:54 |
|

Tiraxturfans.Com. آنا دیلی اینسانلارا ان ایلکین کیملیک باغیشلایان عونصوردور. اینسانلار یاشادیخلاری دونیانی آنا دیل لری ایله تانیییب و اوندان ایلگی قورورلار. هر میللتین وارلیغی آنا دیلیسی ایله ایلگیلیدیر. بو گونکو دونیادا هر اینسانا اؤز آنا دیلینده مکتب آچیلماخ و یازیب-اوخوماق حاققی رسمییته تانینماخ اینسانلارین ان ایلکین حاخلاریندان ساییلیر. آنا دیلینین اینسانلارین یاشامیندا او قده ر اؤنمی یوکسکدیر کی یونئسکو ۱۹۹۹-جو ایلده، فئورال آیی نین ییرمی بیرین (بایرام آیی نین ایکی سین) دونیالیق آنا دیلی گونو آدلاندیردی. همن زاماندا دؤولتلرده ن ایسته نیلیب کی اؤلکه لرین رسمی دیل لرینین یانیندا، اؤلکه ایچینده یاشایان باشقا میللتلرین دیل لری ده رسمییه ته تانینمالی، بوتون ساهه لرده ایشه گئچمه لی و اونون گلیشمه سینه ایمکان یارادیلمالیدیر.
بو گون دونیانین بوتون اینسانلارینا، اؤزه للیکله قوتسال اؤلکه میز آزربایجانیمیزدا یاشایان دیل داشلاریمیزا قوتلو و موتلو اولسون. آنا دیلیمیزی قوروماق اوچون بو گونده ن بری، اؤز آنا دیلیمیزده یازیب-اوخوماغی باشلاییب، بیر-بیریمیزه تورکی کیتاب ایتحاف ائدیب، آنا دیلیمیزین اؤیره نمه و اؤیره تمه سینده چالیشیغیمیزی داها آرتیریب و آنا دیلیمیزه سؤیکنمکله اؤز یوکسک کولتوروموزو یاشادیغیمیز دونیادا یایماغا چالیشاق.
|
Comments
آنچه كه بعنوان رسانه های منطقه ای در آزربایجان اطلاق می شود، مطبوعات، هفته نامه ها و مجله ها و سایتها و وبلاگ های اینترنتی هستند كه می توانند بعنوان یك مجموعه واحد و طی یك سیاست مشترك اولویت ها و ضروریات منافع امروز آزربایجان را تحت پوشش قرار دهند.چرا كه یكی از عوامل تاثیر گذاری یك خبر و تحلیل، سطح پوشش و تكرار آن در ذهن خوانندگان است. تعیین این اولویت ها و تلاش برای یكپارچگی در اصول كلی با وجو اختلاف نظر ها در رویكردها در مسایل جزیی در نزد رسانه های منطقه ای آزربایجان از نظر نگارنده ، جزو ملزومات امروز آزربایجان است.
نگاهی به عملكرد رسانه های مركز نشین نشان می دهد كه فارغ از دسته بندی ها و موضع گیری های سیاسی مختلف، عنصر مشترك همه آنها تورك ستیزی، بزرگ نمایی و درج اخبار دروغ نسبت به جمهوری آزربایجان شمالی و اصرار بر تبیلغ تاریخ دروغ و دست ساز شوونیزم فارس در مورد تاریخ و گذشته آزربایجان است. جای تعجبی ندارد وقتی می بینیم كه دیگر شعارهای به اصطلاح روشنفكران مركز نشین تاثیری بر نخبگان و مردم منطقه آزربایجان ندارد. چرا كه وقتی روزنامه های تحت حمایت آنها نسبت به اصول حقوق بشر خواهی و دمكراسی سلیقه ای عمل می كنند، اعتماد به صداقت گفتارشان به وجود نمی آید. بعنوان نمونه بارز سكوت همه این رسانه ها در روز جهانی زبان مادری و عدم درج اخبار و مقاله در این خصوص مثال بارز این مساله است. عدم پوشش اخبار مربوط به وضعیت دریاچه اورمیه بعنوان خطر زیست محیطی منطقه ای كه ابعاد آن هنوز به روشنی درك نشده است از دیگر مسایلی است كه ما را هر چه بیشتر از این رسانه ها رویگردان می كند.
در ادامه، عملكرد دو نمونه از این رسانه ها را با رویكردی سیاسی تقریبا" متفاوت می آوریم.
سایت تابناك ، با رویكرد سیاسی مشخص خود و جریانی كه وابسته به آن است، با وجود تغییر مواضع سیاسی در برهه های مختلف، همواره درج اخبار دروغ مربوط به جمهوری آزربایجان شمالی و بزرگنمایی كردن موضوعات خاص را در راس فعالیتهای رسانه ای خود دارد.به جز چند ماه گذشته كه بازار ترویج مكتب ایرانی نیز داغ بود، سایت مذكور با وابستگان امت گرای دیروزش ،مقالات متعددی در تمجید كوروش و فرودوسی و هر آنچه كه از آن بعنوان عناصر تاریخی و فرهنگی گفتمان فارسی سراغ داریم،منتشر می كرد.
روزنامه شرق نیز از جمله رسانه هایی است كه با رویكرد به اصطلاح روشنفكرانه و اصلاح طلبانه مطالب ضد توركی همواره در میان صفحاتش به چشم می خورد.تقریبا" در هر بازه زمانی یك هفته ای این مطالب گاه به تخریب مستقیم و انكار واقعیات مسلم تاریخی و فرهنگی آزربایجان اختصاص دارد و گاه به طور غیر مستقیم به بیان و تكرار رویكرد شوونیزم فارس نسبت به مسایل آزربایجان است.رویكرد این روزنامه نسبت به پوشش دادن وضعیت سیاسی و اقتصادی توركیه متاثر از نگاه خصمانه شوونیزم فارس است. درج مقالات خاص و غرض ورزانه در جریان سفر عبدا... گل به تهران در بهمن 89 نمونه این رویكرد است.
این روزنامه در شماره 1276 خود مورخ 1تیر 90 به بهانه اینكه جمهوری آزربایجان شمالی قصد دارد بنای یادبود نظامی گنجوی را ثبت جهانی كند، پیرو ادعاهای مضحك شوونیزم فارس به این مطلب كه كشورهای منطقه قصد مصادره مفاخر فرهنگی ایران زمین را دارند،پرداخته است!!!
بماند كه در طول حداقل هزار سال گذشته از آن چیزی كه به عنوان جغرافیایی سیاسی ایران نام می برند، تنها عنصر تورك حاكم مسلط بود و فارسی شعر گفتن یك شاعر هیچ گاه دلیلی بر تعلق او به دولت-ملت ساختگی رضا پالانی نیست كه عنصر فارسی را برابر با ایرانیت قرار داده است!!!
اینكه چرا شاعران منطقه در آن دوران به فارسی شعر گفته اند به كرات توسط نخبگان و نویسندگان آزربایجانی توضیح داده شده است و مقالات متعددی در این زمینه منتشر شده است مضافا" خود نظامی بهترین ادله را بر هویت خود داده است:
پدر بر پدر، مر مرا تورك بود به فرزانگی هر یكی گرگ بود
در پایان، با توجه به وجود سیاست ضد توركی موجود در رسانه های مركز، آنچه كه ضرورت امروز آزربایجان به شمار می رود، تشخیص اولویت ها و نیازهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آزربایجان و پوشش دادن در رسانه های منطقه ای است. آگاهی مردم منطقه از اخبار و برقراری ارتباط با آنها و انعكاس و پیگیری مطالبات مختلف مردم از فعالیتهای مهمی است كه رسانه های منطقه ای بایستی در نظر داشته باشند و همبستگی و ایجاد شبكه رسانه ای نیز از ضروریاتی است كه شاید تا كنون نسبت به آن غافل بوده ایم و از این حیث متضرر شده ایم.
..
99
.
کامنت بنویسید....
.
.. .
olmalıdır herkese
بیز تهراندا نقتینن اوینیننان سورا تختی ایستادیوموننان چخاندا بونی هاریلادوخ و هاممیدا بونی بیزینن خیابانا کیمین هارایلادیلار
یاشا آنا دیلیم یاشا
تهراندا یاشیرام آممان آنا دیلیمی آتمارام
" تورک دیلینده مدرسه --- اولمالیدیر هرکسه"
یاشاسین آنا دیلیم
ئوزگه ديله يازمارام
دوغراسالاردا مني اوز ديلمي آتمارام
جنتي وئرسز منه
دونياني ساتساز منه
من آنامين ناز ديليني ئوزگه ديله ساتمارام.
(دونيا آنا ديلي گونو كوتلو اولسون)
Happy International Mother Tongue Day
درددلي با معلم فرزندم (به مناسبت روز جهاني زبان مادري )
www.anadilim.rozblog.com
onu goruyup saxliyacagiz.
gelecek bizimdir
yasa
۲۱فوریه روز گرامی داشت زبان مادری
۲۱ فوریه روز گرامی داشت زبان مادری (چرا نمی توانم به زبان مادری ام درس بخوانم؟) / بیوک تبریزی
• من یک ایرانی ام اما فارس نیستم. من بلوچم، ترکم، عربم، کردم و ترکمن. چرا نمی گذارید به زبان مادری ام درس بخوانم؟ مادر من با مادران شما چه تفاوتی دارد که زبانش را از نظام درسی کشور حذف کردید؟ ...
من یک ایرانی ام اما فارس نیستم. من بلوچم، ترکم، عربم، کردم و ترکمن. چرا نمی گذارید به زبان مادری ام درس بخوانم؟ مادر من با مادران شما چه تفاوتی دارد که زبانش را از نظام درسی کشور حذف کردید؟
مادر من هم مثل مادران شما ممکن است زبان دیگری را نداند یا اگر بداند دوست دارد با زبان خودش – که زبان نیاکان اوست – با فرزندانش صحبت کند، چرا او را و مرا از این حق طبیعی و انسانی محروم می کنید؟ شاید شماری از شما بگویند که کسی مانع صحبت شما در خانه نشده است اما بدانید که صدها پدر و مادر به علت تحقیر غیرفارس ها و فشارهای معلمان مدارس کشور بر آنان، می کوشند با کودک خود به زبان رسمی - و نه به زبان مادری - صحبت کنند.
برادر و خواهر فارسی که مرا از حق آموزش به زبان مادری ام محروم کرده ای، شما و مادر شما چه امتیاز خاصی دارید که مرا از این حق انسانی محروم کرده اید؟
هشت دهه و اندی است که ما – غیرفارس ها – از جیب خود می خوریم و شما دایما بر محتوای جیب خود می افزایید. یعنی زبان فارسی به کمک فرهنگستان ها و دانشگاه ها و رسانه های دیداری و شنیداری و کتاب های درسی و غیر درسی و پول نفت عرب خوزستانی فربه می شود و می بالد و گردن می افرازد و زبان من ترک، من کرد، من عرب، من بلوچ و من ترکمن به امان خدا رها شده، یا در واقع به مرگ تدریجی محکوم شده است. زبان های ما به بیماری می ماند که به هیچ پزشک و پرستاری اجازه داده نمی شود برای درمانش به او نزدیک شود. کسانی هم که فریاد بر می آورند که "آی آدم ها" اینجا، در ایران ما، زبان های زنده ای به احتضار افتاده اند، نه تنها فریاد رسی نمی یابند بلکه زندانی می شوند، نه یک سال و دو سال، بل چندین و چند سال.
دوستان و هموطنان عزیز فارس! ما زبان شما را – چه بخواهیم و چه نخواهیم – از کودکی می آموزیم اما شما نه تنها زبان من غیرفارس را نمی آموزید بلکه بخشی از شما، از ما به علت ترک بودن و عرب بودن و کرد و بلوچ و ترکمن بودن نفرت دارید و ما را تحقیر می کنید و زبان ما را به پشیزی نمی گیرید.
می گویید زبان فارسی شیرین است، شکر است و هزار وصف دیگر در باره آن به کار می گیرید، گیرم که چنین باشد زبان مادری من نیز برای من عسل است، شیرین و شکر است، چرا دستگاه های رسمی و غیررسمی شما کمر به قتل زبان مادری ام گرفته اند؟ چرا به قاتل زبان های ما اعتراض نمی کنید؟ دریغ از یک بیانیه یا یک مقاله یا یک اشاره از سازمان های فرهنگی و سیاسی سراسری شما.
هموطن فارس من! آیا می دانی که در عرف بین المللی به این امر می گویند: پاکسازی قومی؟ آیا می دانی که شما با سکوت خود و باعدم اعتراض به نظام تک زبانه مسلط بر ایران چند ملیتی با این جنایت، همنوایی نشان می دهی؟
به راستی اگر رسانه های بیرون از مرزها نبودند، همین نیمه جانی که زبان های خلق های غیرفارس دارند نیز از میان می رفت و خواسته خاک پرستان تک زبان خواه به تحقق می پیوست؛ اما این کار شدنی نیست و تا زمانی که یک مادر ترک، یک مادر عرب، یک مادر کرد، یک مادر ترکمن و یک مادر بلوچ زنده است، زبان های ما زنده خواهد ماند. لذا هموطن فارس من بدان که زبان من تا ابد فلج و بی حرکت نخواهد ماند و دیدی که طی این سه چهار سال زبان من دوباره سبز شد و بدان که این زبان خواهد شکفت. البته اگر شما جلوی نژادپرستان و تحقیرکنندگان فرهنگ ایرانیان دگر زبان بایستی و خواهان تدریس زبان های آنان در سطح ابتدایی و بالاتر باشی، زبان من در کنار زبان تو علیه ظلم و بی داد زبانه خواهد کشید.
امروز ۲۱ فوریه روز گرامی داشت زبان مادری است که از سوی سازمان علمی فرهنگی یونسکو اعلام شده. حکومت ایران به رغم عضویت در سازمان یونسکو و قبول مصوبه های آن، نه تنها گامی برای گرامی داشت این روز بین المللی برنمی دارد بلکه با کسانی که این روز را گرامی می دارند برخورد می کند و آنان را به زندان های بلند مدت محکوم می کند.
بیایید همگی این روز فرهنگی را جشن بگیریم و همگی یکدل و یک زبان، خواهان رهایی همه زندانیانی باشم که به خاطر اعتلای زبان مادری و فرهنگ سرکوب شده شان در زندان های کشور به سر می برند. در درون ایران، اگر در خارج از خانه ما را می گیرند و زندانی می کنند می توانیم این کار را در خانه ها و دور از جشم گزمه ها انجام دهیم. فراموش نکنیم این روز، روز مهمی است.
RSS feed for comments to this post